S’i passo davanti a na scòla
e i vëddo intré le masnà
con soe cartele a tracòla,
mi im fermo 'n mes dla stra.
E i penso a na scòla…la mia,
quasi stërmà dai moré,
tant cita che apen-a a contnìa
tuti ij mè tranta scolé.
A l’avìa për ësfond ël Monvis
con soe ponte d’argent
e d’antorn, un magnìfich tapiss
fàit dë smerald risplendent.
A l’era tant bela e grassiosa
'n cola armonìa 'd color,
a smijava na tèila pressiosa
creà dal seugn d’un pitor.
Un pr’un l’ùltim di l’hai basaje
tuti ij mè tranta scolé
e, sensa parlé, l’hai lassaje
për nen ch’am vëddèisso pioré.
Ma 'n mes a le còse pì care
mi conservo con amor
na viòla e na pàgina 'd bare
gropà con bindel tricolor
Carla Vietti
Mi i-i son coinvòlt emotivament an cola angiolivëssa (abbellimento) piemontèisa, ch’a seurt da le paròle e da l’amor poetich ëd Carla Vietti. A-i è pa damanca 'd fé la domanda:” Dime ch’it ses, Ti migrant a Santo Tomé – Santa Fé an Argentin-a…” Am basta arlesi chèiche paròle sbujantà da la passion 'd poesìa e tracopié ant jë scartari càud dël Sentiment l’Amor për ël Piemont. Col Amor grand e anciarmà, ch’a l’ha rendù partècip ël nòstr cheur, dal moment che la grandëssa dla nòsta Stòria e dla Literatura Poetica a l’è fasse na còsa imortal
